Robot chef houdt restaurant open in Japan

The FuA-Men (Fully Automated raMen) is een nieuw concept in Japan. Momenteel vind je dit restaurant enkel in de stad Nagoya. De robots bereiden de volledige maaltijd zelf. Het is nog een nieuwe technologie dus momenteel kunnen de twee robots maar acht mensen per dag bedienen. Klanten kunnen de kleine zaak binnenlopen, niet enkel voor er iets te eten, maar ook om de robots aan het werk te zien. Er enkele resencenten gaan eten in het restaurant en ze zeggen weinig verschil te merken tussen deze maaltijden en de maaltijden bereidt door mensen. De robots zijn voornamelijk getraind in het maken van noedels. Alles is bij de robots wel precieser, elk bord ziet er identiek uit en smaakt identiek. Op dat vlak staan ze dus voor op een echte chef.

De maker van de robot zegt dat de grote voordelen van de robots de perfecte maaltijdenzijn. Keer op keer leveren ze perfectie af en de temperaturen zijn steeds perfect. De twee robots werken ook perfect samen want ze zijn op elkaar afgesteld. Iedereen weet dus perfect zijn taak en daardoor is de timing perfect. Science fiction fans zijn in elk geval al grote fan en reserveren in grote aantallen voor hier te komen eten. Naast heerlijk koken zijn de robots ook acteurs, ze voeren bij elke service een kleine sketch op voor het publiek. Ik weet niet of het persoonlijk iets voor mij is, maar ik denk dat het inderdaad zeer leuk is om robots te zien koken. Ik ben benieuwd of we in België dit binnenkort ook nog gaan meemaken.

Harajuku mode is de nieuwste trend!

In het centrum van Tokyo kan je kennis maken met een nieuwe rage op mode vlak. De harajuku stijl is voornamelijk te bezichtigen in de wijk Harajuku, waar de jongeren elke dag samenkomen. Als je rondwandelt in deze buurt moet je dus niet verwonderd kijken. Deze stijl heeft al vele Japanse ontwerpers beïnvloed en nu komt het ook overgewaaid naar Amerika en Europa. Gwen Stefani, de bekende zangeres van No Doubt, is zelf ook gefascineerd door de stijl. Na een reis in Tokyo heeft ze niet alleen haar eigen kledinglijn opgestart met een reeks voor harajuku jongeren. Ze heeft ook een nieuwe parfumreeks gestart, the Harajuku dolls, een ongelooflijk aanbod aan parfums die gekleed zijn als poppetjes. Niet enkel prachtig als decoratie, maar tevens ook enorm goede parfums. Ik kan het weten want ik heb er al twee van de vijf.

Harajuku is eigenlijk een mengeling van stijlen, maar je kan het je best voorstellen als een mengeling van gothic en lotita poppetjes. Ik denk dat het even gaat duren voor jongeren in België in deze stijl over straat gaan durven lopen, maar trends gaan de wereld rond. Dus als binnenkort je dochter of vriendin zich gaat kleden als een poppetje dat er zeer ongelukkig uitziet, dan weet je ineens wat er aan de hand is.

In Japan kan je stijl niet meer ontwijken. Elke modeontwerper en kledingketen begint zich te richten op deze trend. Ik ben benieuwd of het mij ook zal aanspreken. Op internet kan je in elk geval al zeer veel informatie vinden over de stijl en de foto's zijn de moeite om te bekijken.

Ponyo: de nieuwe animatie film die België gaat veroveren

Hayao Miyazaki is een ongelooflijk talentvolle regisseur die onder zijn naam al meerdere animatie films heeft. Hoewel al deze films mooi en toverachtig zijn, zijn ze nooit echt doorgebroken in België. Spirited away en Howl's moving castle zijn zijn twee vorige producties die in Japan alle records hebben gebroken. Ik heb beide films gezien en was door beide geraakt. Het smaakte in elk geval naar meer. Ik ben dus niet meer als opgetogen door alle reclame op het straatbeeld te zien voor deze derde film van Hayao. In samenwerking met Dinsey gaat de film nu dus ook in Europa en Amerika uitgebracht worden. Omdat de regisseur op internationaal vlak steeds meer aanzien geniet kan u deze film ook zien in de cinema. U gaat waarschijnlijk wel op zoek moeten gaan de eerder alternatieve cinemazalen.

Het verhaal gaat over een goudvis die een klein meisje wilt worden. Op een dag besluit Ponyo te vluchten van onder water en leert ze aan de kust een vijfjarig jongetje kennen die in een hutje aan de zee woont. Van af die moment begint haar transformatie tot meisje. De film wordt echter steeds duisterder. De regisseur linkt in deze animatie film de problemen met ons klimaat en de achteruitgang van de natuur en de grote risico's die volgen door onze levenswijze. Het is dus een kinderfilm die tegelijkertijd ook voor volwassenen toegankelijk is. Allen daarheen en weet mij zeker te zeggen wat je vond van de unieke stijl van deze regisseur.

Een doorsnee familie als toeristische attractie

In de volkskrant vond ik dit leuk artikel. Hoewel het al geschreven is in januari 2009 wou ik toch nog even hierop ingaan. In Kawasaki kan je nu bij een doorsnee gezin gaan logeren. De mensen proberen je kennis te laten maken met het echte leven in Japan. Ze wonen in een appartementje dat de overheid hen ter beschikking stelt. Ze leven op de tatamimatten op een zeer kleine oppervlakte waar ze iedereen welkom heten. De gastheer noemt Nobutoshi Kuroki en is 49 jaar. Hij is luchtverkeerleider en vind het leuk om mensen van over de hele wereld te leren kennen. Hij opende zijn huis omdat hij zo aan zijn engels kan werken door zijn huis open te stellen aan toeristen. Zijn dochter was zelf op uitwisseling gegaan in Amerika voor een jaar en hijwas de gastvrijheid zo dankbaar dat hij zijn deuren nu ookopenstelt voor andere mensen. Er heeft zelfs al een Amerikaans gezin een jaar lang bij hun gewoond. De enige voorwaarden om je deuren open te stellen voor toeristen of studenten zijn dat je een extra slaapkamer ter beschikking hebt en dat je engels kan spreken.

Als je zelf interesse hebt voor een gezin te bezoeken of bij een gezin te gaan logeren moet je contact opnemen met het Japanse Nationale Toeristen-Organisatie (JNTO) of je melden bij het informatiecentrum voor toeristen om een bezoek aan te vragen. Gewoonlijk duurt zo'n bezoekje precies twee uur: van zeven tot negen 's avonds, waarbij de gastvrouw een kopje thee schenkt. Er zijn geen kosten aan verbonden, maar het Japanse bureau voor toerisme beveelt gegadigden wel beleefd aan een cadeautje voor het gastgezin mee te nemen.

Het is dus volledig gratis om de mensen te bezoeken, maar ook het logeren is volledig gratis. enkel als je langer als een week bij 1 gezin blijft moet je wel een bijdrage betalen. Voor iedereen dat dus op vakantie gaat in Japan is dit een originele en zeer goedkope manier om kennis te maken met de plaatselijke culturen en bevolking. Een aanrader en ik denk dat ik na dit artikel heb gelezen ook eens ga kijken of ik bij mensen kan gaan logeren.

Japanner wil nog maar een weekje op vakantie

Ik heb in en vorige blog al gehad over de hoge werkdruk in Japan en de hoge hoeveelheid uren dat ze per week draaien. In totaal heeft een Japanner 18 dagen vakantie op een jaar. Ik denk dat in Europa de meeste mensen gretig gebruik maken van hun vakantiedagen. Wij voelen het aan als een beloning voor ons harde werk en kijken reikhalzend uit naar die paar dagen dat we tot rust kunnen komen en genieten van onze familie en vrienden. In Japan ligt het echter omgedraaid. In 1980 werd de nieuwe trend al duidelijk. Van de 18 dagen die de mensen mochten nemen gebruikten ze nog maar een gemiddelde van 11 dagen. Omdat de overheid zich toen al zorgen begon te maken probeerden men via campagnes Japanners aan te zetten om langer op vakantie te gaan. De overheid ziet het nut van vakantie in en beseft dat het gezonder is van een volledige vakantie te nemen en af en toe tot rust te komen.

Na al deze jaren en vele campagnes later merkt de overheid dat er geen verbetering is in de situatie. Ze hebben dus enkele enquêtes en proeven afgenomen om te zien wat de oorzaken zijn dat vakantie nemen zo moeilijk ligt. 34% noemt als hoofdreden dat er te veel werk is en dat ze onmogelijk kunnen stoppen. 16% weet niet waarom ze geen vakantie opnemen, ze denken dus niet na en blijven op automatische piloot verder werken. En groot aantal zegt echter ook dat de werkgever zeer moeilijk doet als het aankomt op het nemen van vakantie en dat indien ze toch vakantie nemen de werkdruk op de collega's zeer sterk vermeerderd.

Nu in 2009 blijkt uit onderzoek dat het aantal genomen vakantiedagen is teruggetrokken naar nog maar 6 dagen van de 18. Het is duidelijk niet verwonderlijk waarom het aantal psychische ziektes en zelfmoorden in Japan zo hoog ligt. Ik vind echter dat de mensen in Japan verplicht zouden moeten worden van deze 18 dagen op te nemen voor hun eigen gezondheid. Werkgevers die de vakantie tegen werken zouden sancties moeten krijgen. Een land dat zo ver voor staat op de rest van de wereld op technologisch en wetenschappelijk vlak zou beter haar eigen studies grondig bekijken en conclusies nemen. Het is duidelijk dat enkele campagnes deze situatie niet gaan verhinderen. Binnenkort is de nieuwe trend waarschijnlijk geen vakantie meer nemen en dan gaat de levenskwaliteit van elke Japanner zwaar achteruit, voorzover het nog erger kan.

Japans mangamuseum trekt hordes

Er is een nieuw museum in het centrum van Kyoto geplaatst. Ik zelf ga dit ook bezoeken en zeer benieuwd aanzien iedereen zeer lovend is over het museum. Ik vind het dan ook niet meer als leuk dat ik een artikel heb gevonden waarin een beetje uitleg wordt gegeven over het museum. Manga is een stripvorm die voornamelijk in Japan zeer populair is. Stilaan is de hype ook over gewaaid naar België. Denk maar aan Pokémon en dergelijke programma's. Steeds meer en meer komen wij er ook met in contact. Voor wie niet echt veel weet over de manga cultuur kan misschien is gaan kijken in Sun Wah. Dit is een winkelketen met meerdere winkels in België die gespecialiseerd zijn in Japanse en Chinese keuken, maar waar je ook terecht kan voor kunstwerken, servies, strips, films, muziek. De meeste van deze winkels hebben een hele afdeling gewijd aan mangastrips. Je kan daar is gaan bekijken of dit ook iets is wat jouw interesseert. In het manga museum zijn er 50.000 mangastrips te lezen, wat er dus voor zorgt dat je weken aan een stuk kan bladeren door alle verschillende stijlen. Er zijn ook mangastrips aangepast aan alle leeftijden, jong en oud kan zich dus vermaken in dit museum.

Japan beschikte al over meer dan 50 museums gewijd aan manga dus het verbazend dat in Kyoto het zo'n overweldigend succes heeft. Kyoto is gekend voor zijn klassieke cultuur en traditie en juist in deze stad heeft het manga museum meer succes als ergens anders. Misschien kunnen we de oorzaak hier van afleiden uit het feit dat het juist zo uniek is om in deze stad zo'n tegenpool te vinden. Iedereen die Kyoto komt bezoeken komt voor de rust en schoonheid van hun eeuwenoude tempels en tradities. Dit museum kan een welkome afleiding brengen voor de toeristen. Je kan voor 4 euro een hele dag in het museum blijven. Er is ook een grote tuin en terras aangebracht zodat je ook buiten kan gaan lezen in ligstoelen en rustig iets eten en drinken.

De manga en animatie cultuur is één van de bangrijkste hobbies van de meeste kappeners en zorgt jaarlijks voor neen omzet van 219 miljard euro. Hierdoor is het een deel geworden van het dagelijkse leven van elke Japanner. Stilaan begint manga ook invloed te vertonnen op andere vlakken zoals mode en muziek. Manga begint ook steeds meer beïnvloed te worden door het dagelijkse leven van de Japanners. Steeds meer richt manga zich op volwassenen en zijn de thema's van de strips de huidige politiek en leefsituatie. Het is dus zeker de moeite van het museum te gaan bekijken en inzicht te krijgen in de populairste hobbie van Japan.

Hoge werkdruk Japan: vaak zelfmoord

Japan is dus duidelijk het land waar mijn interesse naar uitgaat. In dit artikel dat ik vond op AD.NL is toch wel een groot probleem in de Japanse cultuur aangekaart. De mensen in Japan ondervinden enorme werkdruk. Het aantal uren dat ze beschikbaar moeten zijn ,zijn dubbel zo hoog als bij ons in Europa. Iedereen die een carrière wil opbouwen moet zijn persoonlijk leven en vrije tijd opofferen. Wat lijdt tot een hoog aantal gevallen van zelfmoord. Sinds 2005 is het aantal verdubbeld en het aantal mensen met geestelijke ziektes is met 60 procent gestegen. Een niet te ontkennen fenomeen dus. Niet alleen leven deze mensen voor hun werk, ze gaan er ook aan kapot. Als op professioneel vlak iets misloopt, overkomt hun een gevoel van schaamte waar ze niet te boven kunnen. Dit leidt dan meestal tot zelfmoord. Een gebalanceerder evenwicht tussen privéleven en vrijetijd zou dit probleem kunnen oplossen. De werkdruk zou aanzienlijk verlaagd moeten worden. Maar er zijn nog altijd te veel mensen bereidt om zo hard te werken en moet dus iedereen evenhard concurreren om mee te tellen op professioneel vlak.

Van alle geïndustrialiseerde landen komt zelfmoord in Japan het meeste voor. Ik denk dat het grootte verschuil dus voornamelijk te wijten is aan de uren vrije tijd die de werknemers krijgen. Bij ons is een 38 uren week de standaard, wat zorgt voor nog aanzienlijk wat vrije tijd. Moesten dit aantal tot 60 uur vermeerderd worden zou bij ons de mentale toestand van werknemers en ons levensniveau ook drastisch achteruitgaan. Ergens vind ik het ongelooflijk dat Jappeners zo begaan zijn met hun carrière dat ze alles er voor opofferen , maar het is ook de taak van de overheid om de werknemers de kans te geven om voldoende vrije tijd te hebben. Dit zal de enige manier zijn om deze mensen een uitgebalanceerd leven te geven en het zelfmoord aantal drastisch te laten teruglopen.